ماس ، الماس در چهارم سرد و خشك و بعضى گرم دانسته‌اند . سمّى و مهلك است و باعث پاره شدن اعضاء داخلى مىشود و مداواى آن با قى كردن با شير تازه دوشيدهء گاو و با روغن گاو بطور مكرر ، تا همهء آن بيرون بريزد و آشاميدن آب مرغ چرب بعد از آن است . ماش در آخر اول سرد و مايل به خشكى است . پوست گرفتهء آن در ترى و خشكى معتدل است . پوست آن قابض و مغز آن مليّن است . براى سردمزاجان و سالخوردگان و كسانى كه رطوبت و اخلاط فاسد و نفخ زياد دارند مضر است . براى دندان نيز مضر و مصلح آن در سردمزاجان زيره و قرنفل و دارچينى و فلفل و زنجبيل و امثال آن است . ماميثا سرد و خشك در دوم و مقوى اعضاء است . ماميران گرم و خشك در آخر سوم . براى كليه‌ها مضر و مصلح آن عسل مىباشد . ماهيزهره ، ماهى زهرج ، سمّ سمك گرم و خشك در سوم . دارويى كشندهء ماهى از نوع فلوس است . مضر امعاء و مصلح آن كتيرا و نشاسته و انسيون و با روغن بادام چرب نمودن آن است . مقدار خوراك آن تا يك مثقال و در مطبوخ تا 3 درم است . محلب مغز ، مغز استخوان و مغز سر را گويند . مفسد معده و مورث تهوع چنانچه